İnsanı hüzünlendiren, dinledikçe tekrar dinleyesi gelen duygu yüklü bir Cemal Süreya şiiri; Eylül’dü…

Eylül ‘ dü .
Dalından kopan yaprakların
Sararan yanlarına yazdım adını
Sahte bir gülüşten ibarettin oysa .
Ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu.

Eylül ‘dü .
Di ‘li geçmiş bir zamandı yaşadığımız
Adımlarımızın kısalığı bundandı
Bundandı gözlerimin durgunluğu .
Sarı sıcak cümlelerde sözün kadar yalan ,
Ellerin kadar ıssız ,
Sen kadar zamansız molalar veriyordum
Ve çocuksu bir bencillikti hüznümüz .

Eylül ‘ dü .
İzlerini çizdiği zaman ansızın gidişin ,
Şimdi yoktu bir anlamı suskunluğun .
Çırılçıplak kalakaldım sessizliğin orta yerinde .
Sonra sesime yankı vermeyen uçurumlar kıyısında yürüdüm bir zaman
En çok sesini aradım .
Gözlerinse asılı bıraktığın yerdeydiler hala .
Gözlerini sildi zaman..

Dedim ya… Eylül ‘ dü.
Savruluşu bundandı kimsesizliğimin .

Cemal Süreya

Adnan YILMAZTÜRK instagram : https://www.instagram.com/adnanyilmazturk

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here